|
| |
Kodeks postępowania cywilnego
Księga trzecia. Orzeczenia
sądów zagranicznych i ugody zawarte przed takimi sądami
 |
|
|
|
|
Księga trzecia. Orzeczenia sądów zagranicznych i ugody zawarte przed takimi
sądami
Tytuł I. Uznanie orzeczeń sądów zagranicznych
Art. 1145 [Skutki uznania] § 1. Skuteczność na obszarze Polski nie
nadających się do wykonania w drodze egzekucji orzeczeń sądów zagranicznych w
sprawach cywilnych, które należą w Polsce do drogi sądowej, zależy od uznania
ich przez sąd polski.
§ 2. Nie wymagają uznania prawomocne orzeczenia sądu zagranicznego w sprawach
niemajątkowych obywateli obcych, wydane przez sąd właściwy według ich prawa
ojczystego, chyba że orzeczenie takie ma być podstawą zawarcia związku
małżeńskiego albo stanowić podstawę wpisu w księdze stanu cywilnego, w księdze
wieczystej lub innym rejestrze w Polsce.
Art. 1146 [Podstawy] § 1. Orzeczenie podlega uznaniu pod warunkiem wzajemności,
jeżeli:
1) orzeczenie jest prawomocne w państwie, w którym zostało wydane;
2) sprawa nie należy, według polskiego prawa lub umowy międzynarodowej, do
wyłącznej jurysdykcji sądów polskich lub sądów państwa trzeciego;
3) strona nie była pozbawiona możności obrony, a w razie nieposiadania zdolności
procesowej - należytego przedstawicielstwa;
4) sprawa nie została już prawomocnie osądzona przed sądem polskim albo nie
wszczęto jej przed sądem polskim powołanym do jej rozstrzygnięcia, zanim
orzeczenie sądu zagranicznego stało się prawomocne;
5) orzeczenie nie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ;
6) przy wydaniu orzeczenia w sprawie, w której należało zastosować prawo
polskie, prawo to zostało zastosowane, chyba że zastosowane w sprawie obce prawo
nie różni się w sposób istotny od prawa polskiego.
§ 2. Przestrzeganie warunków wskazanych w pkt 4 i 6 paragrafu poprzedzającego
oraz warunku wzajemności nie jest wymagane, gdy orzeczenie sądu państwa obcego
stwierdza - zgodnie z przepisami tego państwa o właściwości jego sądów i zgodnie
z prawem tego państwa - nabycie przez osobę mieszkającą w Polsce mienia
spadkowego, które w chwili śmierci spadkodawcy znajdowało się na obszarze tego
państwa obcego. § 3. Przestrzeganie warunku wzajemności nie jest wymagane w
sprawach należących według prawa polskiego do wyłącznej jurysdykcji państwa,
skąd pochodzi orzeczenie. § 4. Przepisu § 1 nie stosuje się do uznania orzeczeń
określonych w art. 1145 § 2. Odmowa uznania takiego orzeczenia może nastąpić
tylko z przyczyny sprzeczności orzeczenia z podstawowymi zasadami porządku
prawnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej .
Art. 1147 [Wniosek] § 1. Z wnioskiem o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego
może wystąpić każdy, kto ma w tym interes prawny.
§ 2. Do wniosku o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego wnioskodawca powinien
dołączyć oprócz urzędowego odpisu wyroku uwierzytelniony przekład tegoż na język
polski oraz stwierdzenie, że orzeczenie jest prawomocne; gdy zaś wyrok jest
zaoczny, nadto zaświadczenie, że wezwanie zostało pozwanemu należycie doręczone.
Art. 1148 [Orzekanie] § 1. O uznaniu orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych
sąd okręgowy, który byłby miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy lub w którego
okręgu znajduje się miejscowo właściwy sąd rejonowy, a w braku tej podstawy -
sąd właściwy dla miasta st. Warszawy.
§ 2. Sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem prokuratora. § 3. Od
postanowienia sądu okręgowego przysługuje apelacja, a od postanowienia sądu
apelacyjnego - skarga kasacyjna; można także żądać wznowienia postępowania,
które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem.
Art. 1149 [Odesłanie] Przepisy art. 170, 400 i 417 § 4 stosuje się odpowiednio
do prawomocnych postanowień sądu polskiego, uznających zagraniczne wyroki
orzekające rozwód lub unieważnienie małżeństwa albo ustalające nieistnienie
małżeństwa.
Tytuł II. Wykonalność orzeczeń sądów zagranicznych i ugód zawartych przed takimi
sądami
Art. 1150 [Przesłanki] § 1. Orzeczenia sądów zagranicznych w sprawach cywilnych
należących w Polsce do drogi sądowej, nadające się do wykonania w drodze
egzekucji, są tytułami egzekucyjnymi i będą w Polsce wykonalne, pod warunkiem
wzajemności, jeżeli:
1) orzeczenie podlega wykonaniu w państwie, z którego pochodzi,
2) zachodzą warunki określone w art. 1146 § 1 pkt 1-6.
§ 2. Przepis paragrafu poprzedzającego stosuje się odpowiednio do orzeczeń sądów
polubownych, wydanych za granicą.
Art. 1151 [Orzekanie] § 1. O wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego orzeka w
składzie trzech sędziów zawodowych sąd okręgowy miejsca zamieszkania lub
siedziby dłużnika, a w braku takiego sądu, sąd okręgowy, w którego okręgu ma być
prowadzona egzekucja. Sąd ten jest właściwy również do równoczesnego orzeczenia
o uznaniu orzeczenia w części nie podlegającej egzekucji, jeżeli nie nastąpiło
ono już poprzednio.
§ 2. Sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy. Na postanowienie sądu okręgowego w
przedmiocie wykonalności przysługuje zażalenie, a od postanowienia sądu
apelacyjnego - skarga kasacyjna; można także żądać wznowienia postępowania,
które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem. § 3. Po uprawomocnieniu się
postanowienia o wykonalności tenże sąd okręgowy nada orzeczeniu sądu
zagranicznego klauzulę wykonalności.
Art. 1152 [Wykonalność ugód] Ugoda zawarta przed sądem zagranicznym stanowi -
pod warunkiem wzajemności - tytuł egzekucyjny, jeżeli jest wykonalna w państwie
jej zawarcia i nie jest sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego w
Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy artykułu poprzedzającego stosuje się
odpowiednio.
Art. 1153 [Nadanie klauzuli wykonalności] Do wniosku o nadanie klauzuli
wykonalności zagranicznemu tytułowi egzekucyjnemu wierzyciel powinien dołączyć
dokumenty wymienione w art. 1147 § 2, a nadto zaświadczenie, że tytuł ten
podlega egzekucji w państwie, z którego pochodzi.
| |
|
